اولین هواپیما از جنس تیتانیوم

داگلاس ایکس-۳ استیلتو ( Douglas X-3 Stiletto) یک هواپیمای از نوع جت بود که توسط آمریکا برای مقاصد تحقیقاتی توسط شرکت هواپیماسازی داگلاس طراحی و ساخته شده بود . این جت مافوق صوت با دماغه بلند و تیز و بدنه باریک و برای پروازهای طولانی بود. در این هواپیما برای اولین بار از تیتانیوم (تیتانیم) به عنوان متریال اصلی بدنه و ساختمان داخلی استفاده شده بود. طول این هواپیما ۲۰/۳ متر و پهنای بال آن ۶/۹ متر است. در حال حاضر، شرکت‌هایی نظیر متالیوم با تأمین تخصصی آلیاژهای تیتانیوم هوافضایی، مسیر استفاده از این فلز استراتژیک را در صنایع پیشرفته هموار کرده‌اند.

این هواپیما در آگوست 1954 پس از چند آزمایش ارزیابی داگلاس و نیروی هوایی به ایستگاه پرواز پرسرعت ناکا تحویل داده شد.
این جت با هدف حداکثر سرعت تقریباً 2000 مایل در ساعت (3200 کیلومتر در ساعت) طراحی شده بود، اما برای این منظور به طور جدی ضعیف بود و حتی نمی توانست در پرواز هم سطح از 1 ماخ تجاوز کند. اگرچه هواپیمای تحقیقاتی ناامید کننده بود، اما طراحان لاکهید از داده های آزمایش X-3 برای لاکهید F-104 Starfighter استفاده کردند که از طرح بال ذوزنقه ای مشابه در یک جنگنده موفق ماخ 2 استفاده کرد.
اولین تست پرواز این هواپیما در 15 اکتبر 1952 توسط خلبان آزمایشی داگلاس بیل بریجمن انجام شد. در طی یک آزمایش تاکسی پرسرعت، بریجمن X-3 را از روی زمین بلند کرد و حدود یک مایل (1.6 کیلومتر) روی دریاچه طی کرد. اولین پرواز رسمی توسط بریجمن در 20 اکتبر انجام شد و حدود 20 دقیقه به طول انجامید. او تا پایان آزمایش‌های داگلاس در دسامبر 1953 در مجموع 26 پرواز (با احتساب پرش) انجام داد. اینها نشان داد که X-3 به شدت ضعیف بود و کنترل آن دشوار بود. سرعت برخاستن آن به طور غیرعادی بالا بود – 260 گره (300 مایل در ساعت؛ 480 کیلومتر در ساعت). به طور جدی تر، X-3 به حداکثر سرعت برنامه ریزی شده خود نزدیک نشد. اولین پرواز مافوق صوت آن مستلزم شیرجه 15 درجه بود تا به 1.1 ماخ برسد. سریعترین پرواز X-3، در 28 ژوئیه 1953، در یک شیرجه 30 درجه به سرعت 1.208 ماخ رسید. طرحی برای موتور مجدد X-3 با موتورهای موشک در نظر گرفته شد اما در نهایت کنار گذاشته شد.

اگرچه X-3 هرگز موفق به برآورده کردن اهداف طراحی خود نشد ، اما طراحی و ساخت آن ارزشمند بود. ساخت این هواپیما خطرات جفت اینرسی غلتکی را در طراحی خود نشان داد و داده‌های آزمایش اولیه پرواز را در مورد این پدیده ارائه کرد. بال کوچک و خاص آن در لاکهید F-104 Starfighter استفاده شد . این هواپیما این یکی از اولین هواپیماهایی بود که از تیتانیوم استفاده کرد. در نهایت ، سرعت بسیار بالای برخاست و فرود X-3 نیاز به پیشرفت در فناوری تایر داشت.
این هواپیما ده پرواز دیگر را بین 20 سپتامبر 1955 و آخرین آن در 23 مه 1956 انجام داد و نزدیک به یک سال پس از آخرین پرواز زمین گیر شد و به موزه ملی نیروی هوایی ایالات متحده منتقل گردید .
ازاین هواپیما فقط یک مدل طراحی و ساخته شد .