۰۲۱-۲۲۳۶۱۰۵۳
آلیاژ 400، یک آلیاژ نیکل-مس چقرمه (داکتیل)، با مقاومت فوقالعاده در محیطهای خورنده مختلف است. این آلیاژ در شرایط اکسیدی ملایم، خنثی و حتی برخی محیطهای احیایی پایدار باقی میماند. اصلیترین کاربرد آن در محیطهای دریایی، محلولهای کلریدی غیراکسیدی و فرآیندهایی است که مقاومت به خوردگی در اولویت بالاست.
تاریخچه استفاده از آلیاژ 400 به اوایل قرن بیستم بازمیگردد، زمانی که با هدف استفاده از سنگ معدن نیکل دارای مقدار زیاد مس، این آلیاژ تولید شد. نسبت نیکل به مس در آن زمان تقریباً مشابه با ترکیب امروزی آلیاژ 400 بود.
مانند نیکل خالص، این آلیاژ در حالت آنیلشده استحکام کمی دارد و برای افزایش خواص مکانیکی، به روشهای مختلفی مانند کارسرد و عملیات حرارتی تقویت میشود.
ترکيب شيميايی
| Carbon C 30/0 |
Silicon Si 50/0 |
Manganese Mn 00/2 |
Iron Fe 50/2 |
Copper Cu 00/34-00/28 |
Nickel Ni 00/63 |
| Sulfur S 024/0 |
ویژگیهای کلیدی
استانداردها
| نامهای دیگر | ASTM | AMS | UNS | EN Chemical Designation | EN Numeric Designation (DIN) | AISI |
| N04400 | NiCu30Fe | 2.4360 2.4361 |
Ni200 |
خواص مکانیکی
| سختی (HB) | مدول الاستیک (GPa) | درصد تغییر طول در 50 میلیمتر (2 اینچ) | استحکام تسلیم (MPa) | استحکام کششی (MPa) |
| 160-220 | 179 | 40 | 285 | 568 |
خواص فیزیکی
| چگالی (3g/cm) | مقاومت الکتریکی (n.Ωm) | نقطه ذوب (ºC) | (J/Kg.°C) ظرفیت گرمایی ویژه |
| 8.80 | 0.51 | 1300-1350 | 427 |
خواص خوردگی
| تیزاب سلطانی | هیدروژن سولفید )H2S( |
اسید فرمیک )HCOOH( |
اسید استیک )CH3COOH( |
کلر (–Cl) |
آب دریا (NaCl 3.5%) |
اسید نیتریک (HNO3) |
اسید فسفریک (H3PO4) |
اسید هیدروفلوئوریک (HF) |
اسید هیدروکلریک (HCl) |
اسید سولفوریک (H2SO4) |
|
| نامناسب | خوب | خوب | خوب | خوب | خوب | نامناسب | نامناسب | خوب | نامناسب | خوب | |
خواص حرارتی و اکسیداسیون
| حداکثر دمای کاری ºC | ضریب هدایت حرارتی (W/m.K) | ضریب انبساط حرارتی (m.K/µm) | |
| پیوسته
600 |
ناپیوسته
1000 |
22 | 13.9 |
